و اجعل لذوى الحاجات منك قسما تفرّغ لهم فيه شخصك و تجلس لهم مجلسا عامّا فتتواضع فيه للّه الّذى خلقك و تقعد عنهم جندك و أعوانك من أحراسك و شرطك حتّى يكلّمك متكلّمهم غير متتعتع ، فإنّى سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم - فى غير موطن : « لن تقدّس امّة لا يؤخذ للضّعيف فيها حقّه من القوىّ غير متعتع . » و قرار بده از براى صاحبان حاجات از جانب خودت وقتى را كه فارغ سازى از براى ايشان در آن‌وقت شخصى خود را و بنشينى از براى حاجت ايشان در مجلسى . پس تواضع بنمايى در آن مجلس از براى خدايى كه خلق فرموده است ترا و بازدارى از ايشان لشگر خود را و اعوان خود را از اسبانان خود و خدمتكاران خود ، تا اين‌كه مكالمه نمايد با تو گوينده ايشان از غير در كلام . بدرستى كه شنيدم از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله كه مىفرمود : « موضعى كه گرفته نشود از براى ضعيف در آن حق او را از قوى بدون اضطراب در كلام پاك و مقدس نمىشود . » ثم احتمل الخرق منهم و العىّ و نحّ عنهم الضّيق و الانف يبسط اللّه عليك بذلك أكناف رحمته و يوجب لك ثواب طاعته . پس تحمل بنما درشتى را از ايشان و نافهمى و دور بنما از خودت تنگ‌خويى و بىحوصلگى را و زيركى را تا آن‌كه پهن نمايد خداوند بر تو به سبب تحمل تو اطراف و اقسام رحمت خود را و ثابت گرداند از براى تو ثواب طاعت خود را . و أعط ما أعطيت هنيئا ، و امنع فى إجمال و إعذار . و بده آن‌چه را كه مىدهى به‌طور خوش و منع بنما به طريق نيكى و عذر آوردن . ثمّ أمور من أمورك لابدّ لك من مباشرتها ، منها اجابة عمّالك بما يعيا عنه كتّابك ، و منها إصدار حاجات النّاس يوم ورودها عليك بما تحرج به صدور أعوانك . بعد از آن كارها مىباشد از كارهاى تو كه چاره نيست مر تو را از مباشرت و متوجه شدن آن‌ها ، بعضى از آن‌ها جواب گفتن مطالب عمّال تو است به جواب‌هايى كه عاجزند از آن‌ها روا نمودن حاجت‌هاى مردمان است در وقت ورود آن حاجت‌ها بر تو از حاجت‌هايى كه تنگ مىشود به آن‌ها سينه‌هاى اعوان تو . و أمض لكلّ يوم عمله ، فإنّ لكلّ يوم ما فيه .